Bij zelfopslag komt het weleens voor dat een opslagunit wordt vergeten, opgegeven of niet meer wordt betaald door de huurder. Onder bepaalde voorwaarden mag de opslagvestiging er dan voor kiezen om de inhoud van de opslagruimte te veilen aan de hoogste bieder. In dit artikel nemen we je mee in de basics en regels van opslagveilingen en geven we je tips omtrent het bieden en het inschatten van waarde.
In Nederland vinden opslagveilingen relatief zelden plaats, er gelden namelijk strikte regels waar de kopers en het opslagbedrijf aan moeten voldoen om onrechtmatige verkoop te voorkomen. Het totale proces van een opslagveiling bestaat over het algemeen uit het kijkmoment (zonder betreding), het biedproces middels een veilingmeester of geautomatiseerd systeem, een directe of 24-uurs betaling, en een 24- tot 72-uurs ophaaltermijn. Ten slotte betaal je soms een extra opruimborg ter bevestiging dat je de opslagunit weer netjes en leeg achterlaat.
Wat is een opslagveiling en hoe werkt het?
Het begint met de huurvoorwaarden. Hierin moet staan dat de opslagvestiging spullen uit de unit mag verkopen als de huurder niet aan bepaalde regels voldoet. Achterstallige huur of een contractbeëindiging zijn de meest voorkomende situaties. Na meerdere aanmaningen zonder resultaat mag de vestiging stappen ondernemen om de inhoud te veilen.
De goederen in een unit worden vaak als één kavel aangeboden. Hierbij kan het biedproces zowel via een fysieke als online veiling verlopen. Bij een online veiling kan een klant zelf een bod uitbrengen of een maximale bieding instellen, ook wel een autobod genoemd. Het systeem verhoogt het bod automatisch in stappen wanneer een andere bieder een hoger bod plaatst, totdat het maximumbedrag is bereikt. Aan het einde van de veiling wint het hoogste bod.
Bij een live veiling heb je fysieke kijkmomenten waar kopers vanaf de deuropening de opslagruimte mogen bekijken. Het bieden verloopt onder leiding van een veilingmeester. Deze bepaalt het tempo van de veiling en wijst het kavel toe aan de hoogste bieder. Biedingen worden mondeling of via handgebaren gedaan en zodra de veilingmeester het kavel afslaat, is de verkoop definitief.
Zowel bij online als live veilingen is voorafgaande registratie en identificatie verplicht. Dit is noodzakelijk omdat biedingen juridisch bindend zijn en de geboden bedragen flink kunnen oplopen. De koper is dus ook verplicht het afgesproken bedrag te betalen en de gekochte goederen af te voeren. Dit geldt ongeacht de uiteindelijke waarde van de inhoud.
Slim bieden en waarde inschatten
Voor opslagveilingen waar de totale inhoud in één keer wordt verkocht, is een degelijke vaardigheid in het beoordelen van goederen en inschatten van waarde onmisbaar. Aangezien je niet alles kan zien in de unit, is het handig als je al bij een handvol items een idee hebt of de unit wat kan opleveren en ook hoeveel. Hier kan je namelijk je maximale budget op baseren.
Vanwege de juridische verantwoordelijkheden heb je ook een goed gevoel voor discipline nodig. Als je biedt, staat je aankoop vast totdat een andere koper een hoger bod uit doet. Ook al heb je dan nog niet officieel betaald, terugkrabbelen is geen optie zodra de unit aan je wordt toegewezen.
Om in te schatten of een unit aantrekkelijke inhoud heeft, kan je extra letten op:
- Herkenbare merknamen of typenummers
- De hoeveelheid en conditie van dozen
- Het oorspronkelijke gebruiksdoel van de unit (professioneel vs particulier)
- De netheid en indeling van de ruimte
- Zichtbare categorieën (gereedschap, elektronica, meubels)
Zelfs al lijkt een opslagruimte mooie items te hebben, er zijn ook rode vlaggen waar je op moet letten om het risico van een tegenvaller te beperken. Tref je schimmel, waterschade, een hoop gepropte rommel of beschadigde verpakkingen aan, dan is het aangeraden om je aankoopintentie te heroverwegen.
Het kan voorkomen dat je een miskoop doet. Beperk je verlies dan door zoveel mogelijk door te verkopen, te recyclen of herstellen of te doneren. Een tripje naar de stort kan namelijk nog best wat extra geld kosten.
